คู่มือการท่องเที่ยวเมืองมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์: ควรพักหรือควรข้ามไป?

นี่คือความเห็นส่วนตัวของฉันหลังจากเดินทางไปมะนิลาหลายครั้ง: หนึ่งวันเต็มๆ ก็เพียงพอสำหรับนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ และสองวันจะทำให้คุณได้เที่ยวชมเมืองโดยไม่ต้องเร่งรีบ สามวันจะเหมาะสมก็ต่อเมื่อคุณวางแผนจะไปเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับที่ตากายไตหรือคอร์เรฮิดอร์เท่านั้น หากจุดหมายปลายทางที่แท้จริงของคุณคือเอลนิโด โครอน หรือโบราเคย์ อย่ารู้สึกผิดหากคุณจะพักค้างคืนในมะนิลาเพียงคืนเดียวแล้วบินออกไปในเช้าวันถัดไปเลย

ฟังดูเหมือนเป็นการเริ่มต้นที่รุนแรงสำหรับคู่มือท่องเที่ยวเมืองมะนิลาสำหรับนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปฟิลิปปินส์ แต่ฉันคิดว่านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาถึงเมืองนี้ด้วยความคาดหวังที่ผิด พวกเขาคาดหวังว่าจะเป็นเมืองหลวงที่มีเสน่ห์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีเขตเมืองเก่าที่เดินเที่ยวได้สะดวก และบรรยากาศที่ผ่อนคลาย แต่เมืองมะนิลาไม่ใช่เมืองแบบนั้น มันเป็นมหานครขนาดใหญ่ที่แออัดไปด้วยการจราจร มีประชากร 14 ล้านคน และไม่ได้ดึงดูดนักท่องเที่ยวมากนัก สิ่งที่เมืองนี้มีคือพลังดิบๆ ที่ซับซ้อน ประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมที่ลึกซึ้ง และเสน่ห์ดั้งเดิมที่ให้รางวัลแก่นักท่องเที่ยวที่รู้จักชะลอฝีเท้าลง คำถามไม่ใช่ว่ามะนิลาคุ้มค่าแก่การไปเยือนหรือไม่ แต่คำถามคือคุณสามารถให้เวลากับมันได้มากแค่ไหนก่อนที่การจราจรและความร้อนจะทำให้คุณหมดแรง

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ประเมินสภาพการจราจรในมะนิลาต่ำไป และนี่คือสิ่งที่ส่งผลต่อคำแนะนำทุกอย่างในคู่มือนี้ ระยะทางที่ดูเหมือน 20 นาทีใน... Google การเดินทางโดยใช้แผนที่อาจใช้เวลาถึง 90 นาทีในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน ช่วงเวลาที่รถติดที่สุดคือประมาณ 7 ถึง 10 โมงเช้า และ 5 ถึง 8 โมงเย็น และเมื่อฝนตก ทุกอย่างก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก วางแผนการเดินทางของคุณโดยยึดหลักเวลา ไม่ใช่แผนที่ หากคุณจำกฎข้อนี้ได้ มะนิลาจะกลายเป็นสถานที่ที่จัดการได้ง่ายขึ้นมาก

ประวัติศาสตร์ของมะนิลา

ก่อนที่ชาวสเปนจะเข้ามา พื้นที่รอบปากแม่น้ำปาซิกเป็นที่ตั้งของอาณาจักรการค้าที่เจริญรุ่งเรืองสองแห่ง ได้แก่ มายนิลาทางฝั่งใต้ และตองโดทางฝั่งเหนือ ที่นี่ไม่ใช่หมู่บ้านเล็กๆ ที่ไร้ความสำคัญ มายนิลาและตองโดควบคุมการค้าสินค้าจีนที่ไหลผ่านหมู่เกาะนี้ร่วมกัน โดยทำการค้ากับจีนสมัยราชวงศ์หมิง ญี่ปุ่น และเครือข่ายการเดินเรือในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการกล่าวถึงถิ่นฐานนี้ในจารึกแผ่นทองแดงลากูนาเมื่อปี ค.ศ. 900 ซึ่งเป็นเอกสารลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักในฟิลิปปินส์

ในปี ค.ศ. 1571 มิเกล โลเปซ เด เลกาซปี นักรบชาวสเปนได้เดินทางมาถึง อ้างสิทธิ์ในดินแดนนี้ให้แก่สเปน และประกาศให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของอาณานิคม ชาวสเปนได้สร้าง... อินทราเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบซึ่งชื่อนั้น...rally อินทรามูรอสมีความหมายว่า “ภายในกำแพง” และกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมือง ศาสนา และการทหารของสเปนในฟิลิปปินส์มานานกว่า 300 ปี นอกจากนี้ อินทรามูรอสยังเป็นศูนย์กลางการค้าเรือสำเภามานิลา-อากาปุลโกในเอเชีย ซึ่งขนส่งเงินและสินค้าต่างๆ ระหว่างฟิลิปปินส์และเม็กซิโกเป็นเวลากว่าสองศตวรรษครึ่ง

เมืองที่มีกำแพงล้อมรอบนั้นสงวนไว้สำหรับชนชั้นสูงของสเปนในยุคอาณานิคม ชาวฟิลิปปินส์และพ่อค้าชาวจีนอาศัยอยู่นอกกำแพง ในชุมชนที่ต่อมาเติบโตขึ้นเป็นเขตบีนอนโด ควิอาโป และตองโด ชาวจีนถูกจำกัดให้อยู่ในเขตชุมชนแออัดซึ่งอยู่ในระยะยิงของปืนใหญ่จากกำแพงอินทรามูรอส รายละเอียดนี้บอกอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับวิธีการที่สเปนบริหารอำนาจอาณานิคม

ในปี ค.ศ. 1896 การประหารชีวิตโฮเซ่ ริซัล นักชาตินิยมชาวฟิลิปปินส์ ณ สถานที่ซึ่งปัจจุบันคือสวนริซัล ได้จุดชนวนการปฏิวัติฟิลิปปินส์ สองปีต่อมา สงครามสเปน-อเมริกาได้ยุติการปกครองของสเปน เมื่อพลเรือเอกดิวอี้เอาชนะกองเรือสเปนในอ่าวมานิลา และสนธิสัญญาปารีสได้มอบฟิลิปปินส์ให้แก่สหรัฐอเมริกาในราคา 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากนั้นก็เกิดการยึดครองของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 และในปี ค.ศ. 1945 ยุทธการมานิลาได้ทำลายเมืองเกือบทั้งหมด มานิลาเป็นเมืองที่ถูกทำลายมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากวอร์ซอ มีเพียงโบสถ์ซานออกัสตินภายในอินทรามูรอสเท่านั้นที่รอดพ้นจากการทิ้งระเบิด ฟิลิปปินส์ได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 และมานิลาได้รับการสร้างขึ้นใหม่เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐใหม่

ประวัติศาสตร์อันสั้นกระชับ ตั้งแต่ศูนย์กลางการค้าก่อนยุคอาณานิคม เมืองหลวงในยุคอาณานิคมของสเปน เครือจักรภพของอเมริกา เมืองที่ถูกทำลายจากสงคราม ไปจนถึงมหานครสมัยใหม่ คือสิ่งที่ทำให้มะนิลาดูมีมิติซับซ้อนอย่างที่เมืองหลวงอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ดูเจริญกว่าไม่มี คุณจะมองเห็นมิติเหล่านั้นได้หากรู้ว่าจะมองหาที่ไหน

สถานที่ท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในมะนิลา

สถานที่ท่องเที่ยวในมะนิลาไม่ได้กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ที่สามารถเดินถึงกันได้เพียงแห่งเดียว แต่กระจายอยู่ทั่วหลายเขต และการเดินทางระหว่างเขตต่างๆ ก็ต้องอาศัยการจราจรติดขัด เคล็ดลับคือการวางแผนกิจกรรมของคุณตามพื้นที่ แทนที่จะเดินทางไปทั่วเมือง นี่คือวิธีที่ฉันจะจัดลำดับกิจกรรมของคุณ

สถานที่ท่องเที่ยว: อินทรามูรอสและเมืองกำแพง

ถ้าคุณมีเวลาแค่หนึ่งวันในมะนิลา แนะนำให้ไปเที่ยวอินทรามูรอส ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองที่ให้ความรู้สึกถึงประวัติศาสตร์อย่างเป็นรูปธรรม คุณสามารถเดินไปตามกำแพงหินอายุ 400 ปี และเข้าไปยืนอยู่ในโบสถ์ที่รอดพ้นจากยุทธการมะนิลา เริ่มต้นที่ป้อมซานติอาโกป้อมปราการสมัยสเปนที่โฆเซ่ ริซัลถูกคุมขังก่อนถูกประหารชีวิตในปี 1896 ค่าเข้าชม 75 เปโซ (ประมาณ 50 เปโซสำหรับนักเรียนและเด็ก) ภายในป้อมมีพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ที่อุทิศให้กับริซัล และเชิงเทินที่มองเห็นแม่น้ำปาซิกนั้นดูทรงพลังอย่างเงียบๆ

จากป้อมซานติอาโก เดินไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามถนนเจเนอรัลลูนา ซึ่งเป็นถนนสายหลักของอินทรามูรอส คุณจะถึงโบสถ์ซานออกัสตินโบสถ์หินที่เก่าแก่ที่สุดในฟิลิปปินส์และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก โบสถ์แห่งนี้รอดพ้นจากการทำลายล้างมะนิลาในปี 1945 โดยแทบไม่เสียหายเลย และการตกแต่งภายในแบบบาโรกที่มีเพดานภาพลวงตา ม้านั่งไม้เนื้อแข็งแกะสลักด้วยมือ และออร์แกนท่อในศตวรรษที่ 18 นั้นงดงามอย่างแท้จริง พิพิธภัณฑ์ที่อยู่ติดกันจัดแสดงงานศิลปะทางศาสนาและเครื่องแต่งกายทางศาสนาในยุคสเปน

เดินไปอีกไม่กี่นาทีก็จะถึงมหาวิหารมะนิลาซึ่งเป็นศูนย์กลางทางศาสนาของอัครสังฆมณฑลมะนิลา อาคารปัจจุบันเป็นโบสถ์หลังที่หกบนพื้นที่นี้ สร้างเสร็จในปี 1958 หลังจากสงครามทำลายโบสถ์หลังก่อนหน้าไป จากนั้นเดินต่อไปยังคาซา มะนิลาซึ่งเป็นการบูรณะบ้านสไตล์สเปนยุคอาณานิคมในศตวรรษที่ 19 ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์และงานศิลปะโบราณ การเดินชมอินทรามูรอสทั้งหมดใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงหากคุณไม่ใช้เวลานานเกินไป ควรไปก่อน 9 โมงเช้าหรือหลัง 4 โมงเย็น เพราะช่วงกลางวันอากาศร้อนจัดและมีร่มเงาค่อนข้างน้อย

ทางใต้ของกำแพงอินทรามูรอสเป็นที่ตั้งของสวนริซัล (ลูเนตา) ซึ่งเป็นสถานที่ที่โฮเซ่ ริซัลถูกประหารชีวิต และเป็นที่ที่ธงชาติฟิลิปปินส์ถูกชักขึ้นเป็นครั้งแรกในวันประกาศอิสรภาพปี 1946 สวนแห่งนี้อาจไม่ได้ได้รับการดูแลอย่างสวยงาม แต่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเป็นสถานที่ที่ดีในการชมครอบครัวชาวท้องถิ่นในช่วงเย็น

ประสบการณ์ทางวัฒนธรรม: Binondo, Quiapo และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

Binondoบินอนโด ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำปาซิกจากอินทรามูรอส คือไชน่าทาวน์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ก่อตั้งขึ้นในปี 1594 การเดินชิมอาหารในบินอนโดเป็นหนึ่งในประสบการณ์ทางวัฒนธรรมที่ดีที่สุดในมะนิลา ถนนเต็มไปด้วยร้านเบเกอรี่ ร้านก๋วยเตี๋ยว และร้านขายเกี๊ยวสไตล์จีน-ฟิลิปปินส์ที่สืบทอดกันมาหลายรุ่น เริ่มต้นที่โบสถ์บินอนโดแล้วเดินสำรวจดู ลองชิมซาลาเปาทอด (ซาลาเปาไส้หมู) และข้าวสวยสดๆpiaและผัดหมี่สไตล์ฮกเกี้ยน หากคุณต้องการคำแนะนำแบบมีไกด์นำทาง ทัวร์เดินชิมอาหารในย่านบีนอนโดมีให้บริการทุกวันและมีค่าใช้จ่ายประมาณ 800 ถึง 1,500 เปโซต่อคน

ย่าน ควิอาโปเป็นย่านที่วุ่นวายและเป็นศูนย์กลางของชนชั้นแรงงานในกรุงมะนิลาเก่า โบสถ์ควิอาโปเป็นที่ประดิษฐานพระเยซูผิวสีดำ ซึ่งดึงดูดผู้ศรัทธานับล้านคนในเดือนมกราคมของทุกปี ถนนรอบโบสถ์เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าที่ขายสินค้าทุกอย่างตั้งแต่ยาสมุนไพรไปจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าราคาถูกและเครื่องรางของขลัง มันคึกคัก แออัด และอาจไม่เหมาะสำหรับทุกคน แต่ก็เป็นหนึ่งในย่านที่แสดงความเป็นมะนิลาอย่างแท้จริงที่สุดที่คุณสามารถไปเยือนได้

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติในย่านเออร์มิตาเข้าชมฟรี และจัดแสดงได้อย่างน่าประทับใจ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติอยู่ในอาคารรัฐสภาเก่า ซึ่งเป็นอาคารสไตล์นีโอคลาสสิกในยุคอเมริกัน และจัดแสดงผลงานของฆวน ลูนา และเฟลิกซ์ เรซูเรคซิออน ฮิดัลโก พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาแห่งชาติและพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติอยู่ในอาคารที่อยู่ติดกัน หากคุณมีเวลาว่างในตอนเช้าและต้องการสัมผัสวัฒนธรรมในห้องปรับอากาศ ที่นี่คือสถานที่ที่คุณควรมาใช้เวลา

ธรรมชาติ: พระอาทิตย์ตกที่อ่าวมะนิลาและทางเดินริมอ่าว

มะนิลาอาจไม่ใช่จุดหมายปลายทางด้านธรรมชาติ แต่พระอาทิตย์ตกที่อ่าวมะนิลาสวยงามตระการตาอย่างแท้จริง อ่าวหันหน้าไปทางทิศตะวันตก และในยามเย็นที่อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าจะเปลี่ยนเป็นสีส้ม ชมพู และม่วงเหนือผืนน้ำ ทางเดินริมอ่าว (Baywalk) ตามแนวถนน Roxas Boulevard คือสถานที่ที่เหมาะที่สุดในการชม และเป็นหนึ่งในไม่กี่ประสบการณ์ในมะนิลาที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายและไม่ต้องวางแผนล่วงหน้า มาถึงประมาณ 5:30 น. ซื้อเครื่องดื่มจากร้านค้า แล้วนั่งบนกำแพงกันคลื่น แม้จะไม่สวยงามสมบูรณ์แบบและน้ำอาจไม่สะอาด แต่พระอาทิตย์ตกนั้นงดงามอย่างแท้จริง

สถานที่และเมนูสำหรับรับประทานอาหารและเครื่องดื่มในมะนิลา

วงการอาหารของมะนิลาคือสิ่งที่ทำให้เมืองนี้กลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง การผสมผสานทางด้านอาหารสะท้อนให้เห็นถึงประวัติศาสตร์อันยาวนาน ทั้งมาเลย์ จีน สเปน และอเมริกันnflอิทธิพลต่างๆ ผสานรวมกันในครัวของกรุงมะนิลาตลอดหลายศตวรรษ ส่งผลให้เกิดวัฒนธรรมอาหารที่หลากหลายและอุดมสมบูรณ์กว่าที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่คาดหวัง

เริ่มจากอาหารพื้นฐานก่อนอะโดโบ้เป็นอาหารประจำชาติอย่างไม่เป็นทางการ: ไก่หรือหมูตุ๋นในซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู กระเทียม และใบกระวานจนเนื้อเปื่อยยุ่ยซินิกังเป็นซุปเปรี้ยว มักทำจากหมู ปลา หรือกุ้ง ปรุงรสด้วยมะขามและใส่ผักมากมายซิซิกเป็นอาหารจานร้อนที่ประกอบด้วยหมูสับ หัวหอม และพริก มีต้นกำเนิดจากปัมปังกา แต่ได้รับความนิยมอย่างมากในมะนิลาฮาโลฮาโลเป็นของหวานฟิลิปปินส์ที่เป็นเอกลักษณ์ เป็นส่วนผสมของน้ำแข็งไส ถั่วหวาน มันม่วง (อูเบะ) มะพร้าว เลเช่ฟลาน และไอศกรีม หาซื้อได้ที่ร้านอาหาร Max's หรือสาขา Chowking ใดก็ได้หากคุณหาไม่เจอร้านขายเฉพาะของที่นี่

การตะลุยกินอาหารในย่านบีนอนโดที่ผมกล่าวถึงข้างต้นนั้น เป็นประสบการณ์การรับประทานอาหารที่ดีที่สุดในมะนิลาสำหรับนักท่องเที่ยว หากคุณต้องการรับประทานอาหารฟิลิปปินส์แบบนั่งทานในร้านอาหารที่ได้มาตรฐาน ลองไปที่ร้านAbeใน Serendra (BGC) สำหรับอาหารสไตล์กัมปัมปังกัน หรือร้านChez Karinaใน Malate สำหรับอาหารฟิลิปปินส์แบบโฮมเมด สำหรับเลชอน (หมูย่างทั้งตัว) เลชอนสไตล์เซบูที่ร้าน Zubuchonมีสาขาในมะนิลาและอร่อยมาก

ฉันคงเขียนถึงอาหารในมะนิลาไม่ได้หากไม่พูดถึงจอลลีบีมันคือยักษ์ใหญ่แห่งวงการอาหารฟาสต์ฟู้ดของฟิลิปปินส์ และเป็นมากกว่าแค่ร้านอาหาร มันคือสถาบันทางวัฒนธรรม สั่งไก่จอย (ไก่ทอด) ราดน้ำเกรวี่ จอลลีฮอทดอก และพายมะม่วงพีช คุณจะเห็นครอบครัวชาวฟิลิปปินส์มาฉลองวันเกิดที่นั่น และคิวที่ยาวเหยียดตามสาขาในสนามบินก็เป็นเครื่องบ่งชี้ที่น่าเชื่อถือว่าชาวฟิลิปปินส์รักมันมากแค่ไหน มันอาจไม่ใช่ร้านอาหารหรูหรา แต่เป็นอาหารฟิลิปปินส์แท้ๆ และคุณควรลองสักครั้ง

วงการกาแฟพิเศษในมะนิลาเติบโตขึ้นอย่างมาก โดยกระจุกตัวอยู่ในมากาติและบีจีซี ร้าน Commune ในหมู่บ้านซัลเซโดเสิร์ฟกาแฟฟิลิปปินส์แบบเมล็ดเดี่ยวคุณภาพเยี่ยม และร้าน Yardstick ในมากาติก็เป็นอีกตัวเลือกที่ดี หากคุณต้องการลองกาแฟท้องถิ่นจากแหล่งกำเนิด กาแฟบาราโกจากบาตังกัสมีรสชาติเข้มข้น กลิ่นดิน และควรดื่มแบบไม่ใส่น้ำตาลหรือน้ำตาล

ช้อปปิ้งในมะนิลา

การช้อปปิ้งในมะนิลาหมายถึงห้างสรรพสินค้า วัฒนธรรมห้างสรรพสินค้าที่นี่จริงจังมาก ห้างสรรพสินค้าติดแอร์เป็นสถานที่ที่ชาวมะนิลาหลบความร้อน พบปะสังสรรค์ รับประทานอาหาร และซื้อของใช้ประจำสัปดาห์ และบางแห่งก็มีขนาดใหญ่มาก

เอสเอ็ม มอลล์ ออฟ เอเชีย (MOA) ในปาไซเป็นหนึ่งในห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ริมอ่าวมานิลา มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ตั้งแต่แบรนด์ต่างประเทศไปจนถึงศูนย์อาหารขนาดใหญ่ โรงภาพยนตร์ IMAX และชิงช้าสวรรค์ กรีนเบล และ กลอเรียตตา ในมากาติมีศูนย์การค้าแบบเปิดโล่งและในร่มที่เชื่อมต่อกัน ซึ่ง caters ให้กับกลุ่มลูกค้าที่มีระดับกว่า โดยมีร้านอาหารดีๆ และบรรยากาศที่เงียบสงบเหมือนสวนในย่านกรีนเบลต์ โบนิฟาซิโอ ไฮสตรีท ใน BGC มีถนนช้อปปิ้งและรับประทานอาหารกลางแจ้งที่ให้ความรู้สึกเหมือน... Singapore ดีกว่ามะนิลาในอดีต

สำหรับการล่าหาของราคาถูก ตลาดค้า ส่งดิวิโซเรียในบีนอนโดเป็นที่ที่ทุกอย่างราคาถูกและไม่มีราคาตายตัว ที่นี่วุ่นวาย แออัด และไม่เหมาะสำหรับคนใจไม่แข็ง แต่ถ้าคุณต้องการของที่ระลึก เสื้อผ้า หรือเครื่องประดับในราคาถูกสุดๆ ที่นี่คือที่ที่คุณควรไป ไปตอนเช้า ระวังทรัพย์สินของคุณ และต่อรองราคาศูนย์การค้ากรีนฮิลส์ในซานฮวนเป็นอีกทางเลือกที่จัดระเบียบกว่า มีชื่อเสียงเรื่องไข่มุกทะเลใต้และแฟชั่นราคาถูก เป็นตัวเลือกที่ดีกว่าหากดิวิโซเรียดูวุ่นวายเกินไป

หากคุณต้องการซื้อผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่นเป็นของฝาก ลองมองหามะม่วงอบแห้ง (ยี่ห้อเซบูโด่งดังที่สุด) กาแฟบาราโก แท็บเล็ตโกโก้ (แท็บเล็ตโกโก้สำหรับทำช็อกโกแลตร้อน) และซอสพริกท้องถิ่นบรรจุขวด ร้านค้า Kultura Filipino ภายในห้างสรรพสินค้า SM เป็นแหล่งรวมสินค้าอาหารและงานฝีมือของฟิลิปปินส์ที่สะดวกสบาย ครบจบในที่เดียว ราคาสินค้าคงที่และไม่ต้องต่อรอง

บาร์และสถานบันเทิงยามค่ำคืนในมะนิลา

ชีวิตกลางคืนของมะนิลาคึกคักกว่าที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่คาดคิด แม้ว่าจะกระจุกตัวอยู่ในสองพื้นที่หลักก็ตาม ย่าน โปบลาซิออนในมากาติเป็นย่านบาร์ของนักท่องเที่ยวแบ็กแพ็กและชาวต่างชาติ เป็นถนนเล็กๆ ที่เรียงรายไปด้วยบาร์เบียร์คราฟต์ บาร์ค็อกเทล และร้านเล็กๆ ที่เปิดดึก บรรยากาศดิบๆ แต่ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ส่วนย่านซากุยโฮในมากาติก็มีดนตรีอินดี้สดในวันสุดสัปดาห์ ค็อกเทลที่บาร์ในโปบลาซิออนราคาตั้งแต่ 250 ถึง 500 เปโซ

BGC (Bonifacio Global City) เป็นอีกทางเลือกที่ดูหรูหรากว่า มีบาร์ระดับไฮเอนด์ เลานจ์บนดาดฟ้า และคลับต่างๆ เรียงรายอยู่ตามถนน Bonifacio High Street และ The Fort เครื่องดื่มที่นี่มีราคาสูงกว่า เนื่องจากอยู่ใกล้กับ... Singapore ราคา หากคุณต้องการค่ำคืนที่เงียบสงบ บาร์ต่างๆ รอบกรีนเบลต์ในมากาติมีค็อกเทลรสชาติดีให้บริการในบรรยากาศที่ผ่อนคลาย

เวลาที่ดีที่สุดในการเยี่ยมชมมะนิลาคือเมื่อไหร่?

มะนิลาแบ่งออกเป็นสองฤดูกาลหลัก คือ ฤดูแล้ง ตั้งแต่ประมาณเดือนธันวาคมถึงเมษายน และฤดูฝน ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงพฤศจิกายน โดยเดือนพฤษภาคมเป็นเดือนเปลี่ยนผ่าน ฤดูแล้งเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการมาเยือน เดือนมกราคมและกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่อากาศสบายที่สุดของปี อุณหภูมิสูงสุดในเวลากลางวันอยู่ที่ประมาณ 30-31 องศาเซลเซียส ความชื้นต่ำ และปริมาณน้ำฝนน้อย เดือนธันวาคมเป็นช่วงเทศกาลแต่จะมีผู้คนหนาแน่นกว่า เพราะคริสต์มาสของฟิลิปปินส์ยาวนานที่สุดในโลก

เดือนมีนาคมและเมษายนยังคงแห้งแล้งแต่ร้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35 องศาเซลเซียส เดือนเมษายนและพฤษภาคมตรงกับช่วงสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ (Semana Santa) ซึ่งกรุงมะนิลาจะเงียบเหงาเนื่องจากประชาชนเดินทางกลับไปยังจังหวัดบ้านเกิดของตน เมืองเงียบสงัดอย่างน่าประหลาดใจ ซึ่งอาจมีเสน่ห์ แต่ธุรกิจหลายแห่งก็ปิดตัวลง

ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงพฤศจิกายน โดยเดือนกรกฎาคมถึงกันยายนเป็นช่วงที่มีฝนตกมากที่สุดและมีโอกาสเกิดพายุไต้ฝุ่นมากที่สุด กรุงมะนิลาตั้งอยู่ในอ่าวที่ค่อนข้างได้รับการปกป้อง แต่พายุไต้ฝุ่นสามารถทำให้เที่ยวบินหยุดชะงัก เกิดน้ำท่วม และทำให้เมืองหยุดชะงักได้ เดือนสิงหาคมมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยมากกว่า 470 มิลลิเมตร หากคุณเดินทางในช่วงฤดูฝน ประกันการเดินทางจึงเป็นสิ่งจำเป็น

ระยะเวลา	สภาพอากาศ	ไฮไลท์	ข้อเสีย
ธันวาคมถึงกุมภาพันธ์	อากาศแห้ง อุณหภูมิ 30-31 องศาเซลเซียส ความชื้นต่ำ	ช่วงเทศกาลแห่งความสุข ออกสำรวจอย่างสบายใจ	ช่วงที่มีผู้คนหนาแน่นและราคาโรงแรมสูง
มีนาคม - เมษายน	อากาศร้อนและแห้ง อุณหภูมิสูงถึง 35 องศาเซลเซียส	บรรยากาศช่วงสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ ผู้คนน้อยลงในช่วงปลายเดือนเมษายน	อากาศร้อนจัด มีการปิดสถานที่บางแห่งในช่วงสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
อาจ	อากาศร้อน ฝนเริ่มตก	เดือนแห่งการเปลี่ยนผ่าน อัตราดอกเบี้ยต่ำลง	ความชื้นเพิ่มสูงขึ้น พายุฝนฟ้าคะนองช่วงบ่ายเริ่มขึ้น
มิถุนายน - สิงหาคม	อากาศชื้น อุณหภูมิ 31-33 องศาเซลเซียส ฝนตกหนัก	ราคาถูกที่สุด นักท่องเที่ยวน้อย	ความเสี่ยงจากพายุไต้ฝุ่น น้ำท่วม และการหยุดชะงักของเที่ยวบิน
กันยายนถึงตุลาคม	การค่อยๆ ลดความชื้น	ยังถูกอยู่	ช่วงที่มีพายุไต้ฝุ่นรุนแรงที่สุด (กันยายน) ฝนตกต่อเนื่อง
พฤศจิกายน	ฤดูแล้งกลับมาอีกครั้ง	ราคาในช่วงเปลี่ยนฤดูกาล	มีฝนตกปรอยๆ ในช่วงต้นเดือน

คำแนะนำของฉันคือ ถ้าเป็นไปได้ควรเลือกเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ เพราะอากาศจะสบายที่สุด เมืองก็คึกคัก และความชื้นต่ำที่สุด เดือนพฤศจิกายนเป็นตัวเลือกที่ดีในช่วงเปลี่ยนฤดู หากคุณต้องการราคาที่ถูกกว่าและรับมือกับฝนตกบ้างได้ หลีกเลี่ยงเดือนสิงหาคมและกันยายน เว้นแต่ไม่มีทางเลือกอื่น

คุณต้องการอยู่ในมะนิลาเป็นเวลากี่วัน?

ตรงนี้แหละที่ฉันไม่เห็นด้วยกับคู่มือท่องเที่ยวทั่วไปที่บอกว่า “ควรใช้เวลา 2-3 วันในมะนิลา” นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่บินมาลงมะนิลาเพื่อไปต่อที่อื่น และการใช้เวลาสามวันในเมืองนี้ก่อนที่จะไปถึงปาลาวันนั้นเป็นการเสียเวลาทริปโดยเปล่าประโยชน์ นี่คือความเห็นส่วนตัวของฉัน:

หนึ่งวันเต็มๆก็เพียงพอสำหรับการเที่ยวชมอินทรามูรอส สวนริซัล ตะลุยชิมอาหารในบีนอนโด และชมพระอาทิตย์ตกที่อ่าวมานิลา เริ่มต้นแต่เช้าที่ป้อมซานติอาโก เดินเล่นในอินทรามูรอสในตอนเช้า ข้ามไปบีนอนโดเพื่อทานอาหารกลางวัน เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหรือสวนริซัลในตอนบ่าย และปิดท้ายด้วยการชมพระอาทิตย์ตกที่ทางเดินริมอ่าว นี่คือแผนการเดินทางที่ฉันจะทำหากมีเวลาเพียงหนึ่งวัน และมันก็แสดงให้เห็นถึงแก่นแท้ของเมืองนี้ได้อย่างครบถ้วน

สองวันจะช่วยให้คุณได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ วันแรกใช้ไปกับแผนการท่องเที่ยวอินทรามูรอสและบินอนโดตามที่กล่าวไว้ข้างต้น วันที่สอง ใช้เวลาช่วงเช้าในมากาติหรือบีจีซี สำรวจร้านกาแฟและห้างสรรพสินค้าต่างๆ เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์แห่งชาติในช่วงบ่าย และออกไปเที่ยวในโปบลาซิออนในตอนกลางคืน สองวันจะทำให้คุณได้สัมผัสทั้งมะนิลาแบบเก่าและแบบใหม่โดยไม่รู้สึกเร่งรีบ

การเดินทางสามวันจะคุ้มค่าก็ต่อเมื่อคุณใช้เวลาวันที่สามสำหรับการเดินทางแบบไปเช้าเย็นกลับ เมืองตากายไตเป็นตัวเลือกยอดนิยม เป็นเมืองบนที่สูงห่างจากมะนิลาไปทางใต้ประมาณ 60 กิโลเมตร มีอากาศเย็นสบายและสามารถมองเห็นวิวภูเขาไฟตาอัลได้ ส่วนเกาะคอร์เรฮิดอร์ ป้อมปราการสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่ปากอ่าวมะนิลา เป็นทัวร์ประวัติศาสตร์แบบเต็มวันสำหรับผู้ที่สนใจประวัติศาสตร์สงครามในมหาสมุทรแปซิฟิก ทั้งสองแห่งคุ้มค่าแก่การไปเยือน แต่เฉพาะเมื่อคุณมีเวลาเหลือเฟือเท่านั้น

ที่พักในมะนิลา

การเลือกที่พักในมะนิลาสำคัญกว่าในเมืองอื่นๆ เพราะการจราจรระหว่างเขตต่างๆ อาจทำให้คุณเสียเวลาไปถึงหนึ่งชั่วโมงต่อวัน นี่คือลำดับความสำคัญของตัวเลือกต่างๆ ที่ผมจะพิจารณา

มากาติเป็นตัวเลือกอันดับต้นๆ ของฉันสำหรับนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ เพราะเป็นย่านธุรกิจ ซึ่งหมายความว่ามีโรงแรม ร้านอาหาร คาเฟ่ และบาร์หนาแน่นที่สุด หมู่บ้านซัลเซโดและหมู่บ้านเลกาซปีสามารถเดินเที่ยวได้สะดวก สะอาด และปลอดภัย ส่วนโปบลาซิออนเป็นศูนย์กลางสถานบันเทิงยามค่ำคืน ห้างสรรพสินค้ากรีนเบลต์และกลอริเอตตาอยู่ใกล้ๆ ข้อเสียคือมันให้ความรู้สึกเหมือนย่านธุรกิจ ไม่ใช่บรรยากาศแบบมะนิลาเก่า แต่ในเรื่องของความสะดวกสบายและการเดินทาง มากาติก็ยากที่จะหาที่ไหนมาเทียบได้

บีจีซี (โบนิฟาซิโอ โกลบอล ซิตี้) ย่าน Taguig เป็นส่วนที่ใหม่ที่สุด สะอาดที่สุด และเป็นระเบียบเรียบร้อยที่สุดของเมโทรมานิลา มีการวางผังเมืองเป็นตาราง (ซึ่งหาได้ยากในที่นี่) มีทางเท้ากว้าง และให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านมากกว่า Singapore ดีกว่าฟิลิปปินส์เสียอีก ถ้าคุณให้ความสำคัญกับความสะอาด ความปลอดภัย และการเดินเที่ยวได้สะดวกเป็นอันดับแรก BGC ก็เหมาะสำหรับคุณ ข้อเสียคือมันให้ความรู้สึกปลอดเชื้อและตัดขาดจากมะนิลาที่แท้จริง

ย่าน เออร์มิตาและมาลาเต้ใกล้กับสวนริซัลและอินทรามูรอส เป็นย่านประวัติศาสตร์ ที่นักท่องเที่ยวงบจำกัดและแบ็คแพ็คเกอร์มักเลือกพัก เพราะอยู่ใกล้กับเมืองเก่าและพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ สามารถเดินไปได้สะดวก ย่านนี้อาจดูดิบๆ กว่ามากาติหรือบีจีซี และสถานบันเทิงยามค่ำคืนบนถนนอาเดรียติโกอาจดูไม่คึกคักเท่าที่ควร แต่หากต้องการสัมผัสวัฒนธรรมและหาที่พักราคาประหยัด ที่นี่ก็เป็นตัวเลือกที่เหมาะสม

• งบประมาณ ที่พักแบบโฮสเทลและเกสต์เฮาส์ในย่านเออร์มิตาและมาลาเต้ ราคา 800 ถึง 2,000 เปโซต่อคืน
• ช่วงกลางเดือนโรงแรมสำหรับนักธุรกิจในมากาติ (ย่านซัลเซโดและเลกาซปี) หรือบีจีซี ราคา 3,000 ถึง 6,000 เปโซต่อคืน
• splurgeโรงแรมระดับห้าดาวในมากาติ (เช่น Shangri-La, Fairmont) หรือ BGC (เช่น Grand Hyatt) ราคาเริ่มต้นที่ 8,000 เปโซขึ้นไป
• เที่ยวบินเช้าโรงแรมใกล้สนามบิน NAIA ในปาไซ ราคา 2,500 ถึง 5,000 เปโซต่อคืน ก่อนออกเดินทางแต่เช้า

คุณเดินทางในมะนิลาอย่างไร?

การเดินทางในมะนิลาเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มองข้ามไป การจราจรเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดในการวางแผนการเดินทางในแต่ละวัน และทุกการตัดสินใจเกี่ยวกับการเดินทางควรคำนึงถึงช่วงเวลาที่มีการจราจรหนาแน่นด้วย

การเดินทางมาถึงสนามบินนานาชาติ NAIA: อาคารผู้โดยสาร, Grab และแท็กซี่

สนามบินนานาชาตินินอย อากิโน (NAIA) มีอาคารผู้โดยสาร 4 แห่ง แต่เนื่องจากอาคารผู้โดยสารหมายเลข 4 ถูกรื้อถอนไปแล้ว และอาคารทดแทนก็ยังไม่พร้อมใช้งานสำหรับผู้โดยสารอย่างน่าเชื่อถือ ดังนั้นในทางปฏิบัติ คุณจะเดินทางมาถึงที่อาคารผู้โดยสารหมายเลข 1, 2 หรือ 3 อาคารผู้โดยสารหมายเลข 1รองรับเที่ยวบินระหว่างประเทศของสายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ และสายการบินต่างประเทศส่วนใหญ่อาคารผู้โดยสารหมายเลข 2เป็นอาคารผู้โดยสารภายในประเทศของสายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (เซ็นเทนเนียล) อาคารผู้โดยสารหมายเลข 3รองรับเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินเซบูแปซิฟิก เที่ยวบินภายในประเทศของสายการบินแอร์เอเชีย และสายการบินต่างประเทศอื่นๆ ที่กำลังเพิ่มขึ้น ตรวจสอบการจองของคุณเพื่อยืนยันว่าคุณจะอยู่ที่อาคารผู้โดยสารใด เนื่องจากอาคารผู้โดยสารแต่ละแห่งแยกจากกัน และการเดินทางระหว่างอาคารเหล่านั้นใช้เวลานานบนถนนสาธารณะ

ก่อนลงจอด คุณต้องดำเนินการให้เสร็จสิ้น แบบฟอร์ม eTravelซึ่งเป็นข้อบังคับสำหรับผู้เดินทางทุกคนที่เข้าประเทศฟิลิปปินส์ คุณสามารถกรอกแบบฟอร์มออนไลน์ได้ที่เว็บไซต์ eTravel อย่างเป็นทางการของรัฐบาล หรือผ่านทาง eGovPH appระบบจะสร้างรหัส QR ที่เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองอาจสแกนเมื่อเดินทางมาถึง บางครั้งเจ้าหน้าที่เช็คอินของสายการบินอาจขอให้แสดงรหัสนี้ก่อนขึ้นเครื่อง

สนามบินนานาชาติ NAIA อยู่ห่างจากใจกลางเมืองเพียงประมาณ 7 กิโลเมตร ดังนั้นระยะทางจึงไม่ใช่ปัญหา ปัญหาอยู่ที่การจราจร ไม่มีบริการรถไฟเชื่อมต่อสนามบิน ในช่วงเวลาเร่งด่วน (7-10 น. และ 5-8 น.) การเดินทาง 20 นาทีอาจกลายเป็น 90 นาที นี่คือตัวเลือกในการเดินทางเข้าเมือง:

ตัวเลือกเสริม (Option)	Appร็อก. ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปมากาติหรือบีจีซี	หมายเหตุ :
Grab (บริการเรียกรถ)	₹200 ถึง ₹600	ราคาค่าโดยสารแสดงไว้ล่วงหน้า ไม่มีการต่อรอง ราคาอาจเพิ่มขึ้นในช่วงเวลาเร่งด่วนและช่วงฝนตก โปรแกรม “Airport to Anywhere” ของ Grab รับประกันว่าจะไม่มีค่าบริการเพิ่มขึ้นสำหรับการรับส่งที่สนามบิน
แท็กซี่สีเหลืองไปสนามบิน (คิดตามมิเตอร์)	₹250 ถึง ₹600	ใช้ช่องทางอย่างเป็นทางการ เก็บใบแจ้งการเดินทางไว้ ค่าบริการเรียกรถอยู่ที่ ₱115 ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2026
คูปองแท็กซี่ (ราคาคงที่)	₹500 ถึง ₹700	ราคาคงที่ต่อจุดหมายปลายทางจากเคาน์เตอร์คูปอง ไม่มีการโกงราคา แต่ราคาจะสูงกว่า
รถรับส่งสนามบิน UBE Express	จาก ₱150	ตัวเลือกที่ถูกที่สุด วิ่งจากอาคารผู้โดยสาร T3 ไปยังศูนย์กลางการขนส่ง เช่น PITX จะส่งคุณลงที่ศูนย์กลางการขนส่ง ไม่ใช่โรงแรมของคุณ

สำหรับผู้เยี่ยมชมส่วนใหญ่ คว้า เป็นทางเลือกที่เครียดน้อยที่สุด ค่าโดยสารตกลงกันไว้แล้ว app ก่อนที่คุณจะเข้าไป เพื่อจะได้ไม่มีอะไรต้องโต้เถียงกัน ดาวน์โหลดแอป Grab app ก่อนที่คุณจะเดินทางมาถึง ให้ลงทะเบียนบัญชี คุณสามารถชำระเงินด้วยบัตรหรือเงินสดได้ แต่ก็มีข้อควรระวังอยู่บ้าง เช่น ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนหรือช่วงฝนตก ราคาจะเพิ่มขึ้น และอาจมีคิวรอที่จุดรับส่งผู้โดยสารของสนามบิน โปรแกรม “Airport to Anywhere” ของ Grab ซึ่งเปิดตัวร่วมกับหน่วยงานบริหารท่าอากาศยานนานาชาติมะนิลา รับประกันว่าจะไม่มีการคิดราคาเพิ่มสำหรับรถที่ออกจากสนามบิน ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบอย่างแท้จริงหากคุณเดินทางมาถึงในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน

หากคุณใช้บริการแท็กซี่ โปรดไปที่จุดรับส่งอย่างเป็นทางการภายในอาคารผู้โดยสาร อย่ารับการเรียกรถจากบุคคลใดๆ ที่ไม่ใช่คนขับแท็กซี่ appอาจมีคนมารบกวนคุณที่ห้องโถงผู้โดยสารขาเข้า ให้ยืนยันการใช้มิเตอร์สำหรับแท็กซี่สีเหลืองและสีขาว หรือใช้เคาน์เตอร์แท็กซี่แบบใช้คูปองเพื่อรับราคาคงที่ เก็บใบแจ้งการเดินทางไว้ ซึ่งมีหมายเลขโทรศัพท์สายด่วนร้องเรียนอยู่ คนขับบางคนอาจเรียกรถผิดกฎจราจรnflมีการคิดค่าบริการแบบ "อัตราคงที่" โดยไม่คิดตามมิเตอร์ ซึ่งเป็นกลยุทธ์การคิดค่าบริการเกินจริงที่พบได้บ่อย การจองผ่าน Grab หรือการยืนยันให้ใช้มิเตอร์จะช่วยหลีกเลี่ยงปัญหานี้ได้ส่วนใหญ่

การเดินทางรอบเมือง

ภายในเขตมหานครมะนิลา คว้า เป็นบริการเรียกรถที่ครองตลาด app และใช้งานได้อย่างน่าเชื่อถือทั่วเมือง ค่าโดยสารรถ Grab ในใจกลางกรุงมะนิลาโดยทั่วไปอยู่ที่ 200 ถึง 500 เปโซ ขึ้นอยู่กับระยะทางและสภาพการจราจร รถมอเตอร์ไซค์ Grab ก็มีให้บริการและเร็วกว่าในสภาพการจราจรติดขัด แต่ก็อาจไม่เหมาะสำหรับทุกคนเนื่องจากสภาพอากาศร้อน ฝนตก และมลพิษ

รถไฟฟ้า LRT ( Light Rail Transit) และMRT (Metro Rail Transit) ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของใจกลางกรุงมะนิลา และมีประโยชน์สำหรับเส้นทางเฉพาะบางเส้นทาง รถไฟฟ้า LRT-1 วิ่งจากบาคลารันทางใต้ ผ่านเออร์มิตา สถานีปลายทางกลางที่อยู่ติดกับอินทรามูรอส และไปจนถึงอนุสาวรีย์ทางเหนือ ค่าโดยสารราคาไม่แพง เริ่มต้นที่ประมาณ 15 เปโซ รถไฟมีเครื่องปรับอากาศ แต่ค่อนข้างแออัดในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน หากเส้นทางของคุณตรงกับเส้นทางรถไฟ การเดินทางด้วยรถไฟฟ้าจะเร็วกว่าการขนส่งทางถนนทุกประเภทในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน

รถจีปนีย์เป็นยานพาหนะที่เป็นเอกลักษณ์ของฟิลิปปินส์: รถจี๊ปทหารอเมริกันที่ดัดแปลงมา ทาสีสดใส วิ่งตามเส้นทางที่กำหนดไว้ ราคาเริ่มต้นเพียง 13 เปโซต่อเที่ยว การนั่งรถจีปนีย์เป็นประสบการณ์ทางวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง แต่เส้นทางอาจไม่คุ้นเคยสำหรับนักท่องเที่ยว อากาศร้อนและแออัด และคุณต้องรู้เส้นทางล่วงหน้า หากอยากลองนั่งเล่นสนุกๆ ก็ลองได้ แต่ไม่ควรพึ่งพารถจีปนีย์เป็นวิธีการเดินทางหลักหากคุณมีเวลาจำกัด

ทริปวัน: ตาเกย์เตย์และคอร์เรจิดอร์

ตากายไตเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากมะนิลา เป็นเมืองบนที่สูงห่างออกไปทางใต้ประมาณ 60 กิโลเมตร มีอากาศเย็นสบาย และสามารถมองเห็นวิวภูเขาไฟตาอัล ซึ่งเป็นเกาะที่อยู่ภายในทะเลสาบอีกทีหนึ่ง การเดินทางโดยรถยนต์ผ่านทางด่วน SLEX และ CALAX ใช้เวลา 1.5 ถึง 2 ชั่วโมงในเวลาที่การจราจรไม่ติดขัด แต่ในวันหยุดสุดสัปดาห์อาจใช้เวลา 2.5 หรือ 3 ชั่วโมง ควรออกเดินทางก่อน 7 โมงเช้าในวันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรติดขัดอย่างหนัก การเดินทางโดยรถบัสจากสนามบิน PITX หรือปาไซ ค่าโดยสารประมาณ 120 ถึง 180 เปโซต่อเที่ยว และใช้เวลาเดินทาง 2 ถึง 4 ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับการจราจร เมื่อถึงตากายไตแล้ว อย่าลืมลองทานบุลโล (ซุปไขกระดูกเนื้อ) ที่ร้านอาหารที่มองเห็นวิวปล่องภูเขาไฟตาอัล เป็นการหลีกหนีจากความวุ่นวายในเมืองที่น่ารื่นรมย์อย่างแท้จริงหากคุณมีเวลาว่างสักวัน

เกาะคอร์เรฮิดอร์เป็นป้อมปราการสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ปากอ่าวมานิลา ซึ่งกองกำลังฟิลิปปินส์และอเมริกันได้ต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับญี่ปุ่นในเดือนพฤษภาคม ปี 1942 บริการเรือข้ามฟากจากมานิลาในอดีตนั้นไม่ได้ให้บริการอีกต่อไปแล้ว เส้นทางการเดินทางในปัจจุบันต้องไปที่เมืองมาริเวเลสในจังหวัดบาตาอันก่อน จากนั้นจึงเข้าร่วมทัวร์เกาะที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้าพร้อมเรือรับส่ง ทัวร์แบบเข้าร่วมกลุ่มมีค่าใช้จ่ายประมาณ 50 ดอลลาร์สหรัฐต่อคน และรวมค่าเรือข้ามฟาก ค่ารถรางเที่ยวเกาะ การแสดงแสงสีเสียงที่อุโมงค์มาลินตา และไกด์นำเที่ยว ผู้ให้บริการบางรายมีบริการรับส่งจากโรงแรมในมานิลา โดยเริ่มตั้งแต่เช้าตรู่ (4-5 โมงเช้า) วางแผนการเดินทางนี้ให้เป็นการเดินทางเต็มวัน ไม่ใช่การเดินทางครึ่งวันแบบสบายๆ คุ้มค่าสำหรับผู้ที่สนใจประวัติศาสตร์สงครามแปซิฟิก แต่ไม่คุ้มค่ากับความยุ่งยากด้านการเดินทางหากคุณมีเวลาในฟิลิปปินส์จำกัดและต้องการไปเที่ยวเกาะมากกว่า

สรุป

มะนิลาไม่ใช่เมืองที่ทุกคนจะชื่นชอบ และฉันคิดว่านั่นก็ไม่เป็นไร มันไม่ใช่กรุงเทพฯ ที่มีวัดวาอารามและตลาดกลางคืน และมันก็ไม่ใช่ Singapore ด้วยความเป็นระเบียบและความสะอาด มะนิลาจึงมีประวัติศาสตร์ที่ซับซ้อนและทับซ้อนกันอยู่หลายชั้น ซึ่งยังคงปรากฏให้เห็นได้ในกำแพงหินของอินทรามูรอสและถนนที่วุ่นวายของบีนอนโด วัฒนธรรมอาหารที่สั่งสมมาหลายศตวรรษ และพลังดิบๆ ที่คุณอาจจะตอบสนองหรือไม่ตอบสนองก็ได้ หากคุณมีเวลาหนึ่งวันเต็ม ให้ใช้เวลานั้นกับอินทรามูรอสและบีนอนโด หากมีสองวัน ให้เพิ่มพิพิธภัณฑ์และโปบลาซิออนในตอนกลางคืน หากมีสามวัน ให้ใช้เวลาวันสุดท้ายกับตากายไต

ข้อผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของนักท่องเที่ยวเมื่อมาเที่ยวมะนิลาคือ การข้ามเมืองนี้ไปเลย หรือใช้เวลาอยู่ในนั้นนานเกินไป หนึ่งหรือสองวันคือช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด ควรใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการท่องเที่ยวเกาะต่างๆ ถ้าคุณกำลังจะไปปาลาวัน อย่าลืมติดตามคู่มือท่องเที่ยวเอลนิโดและโคโรน ที่จะออกมาในเร็วๆ นี้ ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางต่อไปที่เหมาะสมสำหรับนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เดินทางไปฟิลิปปินส์หลังจากมะนิลา และถ้าเซบูอยู่ในแผนการเดินทางของคุณ ลองดูคู่มือท่องเที่ยวเซบู ของผม สำหรับสิ่งที่ดีที่สุดที่ควรทำ กิน และชมในเมืองหลวงแห่งภาคใต้ สำหรับประสบการณ์การท่องเที่ยวเมืองหลวงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่แตกต่างออกไปคู่มือท่องเที่ยวกัวลาลัมเปอร์ ของผม จะนำเสนอมุมมองที่ตรงไปตรงมาของคนท้องถิ่นเกี่ยวกับเมืองที่สวยงามกว่าชื่อเสียงที่ได้รับ

คุณเคยไปมะนิลาไหม? คุณอยู่นานกว่าที่วางแผนไว้ หรือว่าคุณข้ามไปเกาะอื่นเลย? แชร์เคล็ดลับของคุณในช่องแสดงความคิดเห็นได้เลย ฉันอยากฟังประสบการณ์ของคุณและปรับปรุงคู่มือนี้ให้เหมาะสม

คำถามที่พบบ่อย (FAQs)

มะนิลาคุ้มค่าแก่การไปเที่ยวไหม หรือฉันควรข้ามไปเกาะต่างๆ เลยดีกว่า?

สำหรับนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่แล้ว มะนิลาคุ้มค่าแก่การใช้เวลาหนึ่งวันเต็มๆ อินทรามูรอสและบินอนโดนั้นคุ้มค่าแก่การไปเที่ยวชมอย่างแท้จริง และประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมของเมืองก็ปรากฏให้เห็นได้อย่างชัดเจน ซึ่งเมืองหลวงอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ดูเจริญกว่านั้นไม่สามารถเทียบได้ แต่ถ้าหากสิ่งที่คุณให้ความสำคัญคือชายหาดและเกาะต่างๆ ก็อย่ารู้สึกผิดหากคุณจะพักในมะนิลาเพียงคืนเดียวก่อนบินกลับ

ค่าโดยสาร Grab จากสนามบิน NAIA ไปมากาติ ราคาเท่าไหร่คะ?

การเรียก Grab จากสนามบิน NAIA ไปยังมากาติมีค่าใช้จ่ายประมาณ 200 ถึง 600 เปโซ ขึ้นอยู่กับสภาพการจราจรและราคาที่เพิ่มขึ้นในช่วงเวลาเร่งด่วน โปรแกรม Airport to Anywhere ของ Grab รับประกันว่าจะไม่มีค่าบริการเพิ่มขึ้นสำหรับการรับส่งที่สนามบิน แท็กซี่มิเตอร์ที่สนามบินมีราคา 250 ถึง 600 เปโซ และแท็กซี่แบบใช้คูปองคิดราคาคงที่ 500 ถึง 700 เปโซ รถโดยสาร UBE Express มีราคาถูกที่สุดเริ่มต้นที่ 150 เปโซ แต่จะจอดที่ศูนย์กลางการขนส่ง ไม่ใช่โรงแรมของคุณ

ช่วงเวลาไหนเหมาะที่สุดสำหรับการไปเที่ยวมานิลา?

เดือนมกราคมและกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่อากาศสบายที่สุด อุณหภูมิสูงสุดในเวลากลางวันอยู่ที่ประมาณ 30-31 องศาเซลเซียส ความชื้นต่ำ และปริมาณน้ำฝนน้อย เดือนธันวาคมเป็นช่วงเทศกาลแต่คนเยอะ หลีกเลี่ยงเดือนสิงหาคมและกันยายน ซึ่งเป็นช่วงที่มีพายุไต้ฝุ่นรุนแรง ฝนตกหนัก และเสี่ยงต่อการหยุดชะงักของเที่ยวบิน

คุณต้องการอยู่ที่มะนิลาเป็นเวลากี่วัน?

หนึ่งวันเต็มๆ สามารถเที่ยวชมอินทรามูรอส บินอนโด สวนริซัล และชมพระอาทิตย์ตกที่อ่าวมานิลาได้ สองวันจะช่วยให้คุณเพิ่มการเที่ยวชมมากาติหรือบีจีซี และพิพิธภัณฑ์แห่งชาติได้ สามวันจะคุ้มค่าก็ต่อเมื่อคุณใช้เวลาวันที่สามสำหรับการเดินทางไปเที่ยวทาไกไตหรือคอร์เรฮิดอร์ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่ไปปาลาวันหรือเซบูต้องการเวลาเพียงหนึ่งหรือสองวันเท่านั้น

คุณสามารถเดินทางไปเที่ยวเมืองตากายไตแบบไปเช้าเย็นกลับจากมะนิลาได้ไหม?

ใช่แล้ว ตากายไตอยู่ห่างจากมะนิลาไปทางใต้ประมาณ 60 กิโลเมตร การเดินทางโดยรถยนต์ผ่านทางด่วน SLEX และ CALAX ใช้เวลาประมาณ 1.5 ถึง 2 ชั่วโมงในช่วงเวลาที่การจราจรไม่ติดขัด แต่ในช่วงสุดสัปดาห์ที่การจราจรติดขัดอาจใช้เวลานานถึง 3 ชั่วโมง ส่วนการเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางจากสนามบิน PITX หรือปาไซ ค่าโดยสารประมาณ 120 ถึง 180 เปโซต่อเที่ยว ใช้เวลาเดินทาง 2 ถึง 4 ชั่วโมง ควรออกเดินทางก่อน 7 โมงเช้าในวันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อการเดินทางที่ราบรื่นที่สุด